Op toneel zou dat tot een aardige saaie bende leiden. Zeker als beide spelers “goede verstaanders” zouden zijn. Er wordt niet op elkaar aangevuld. Niet voortgebouwd. Het ene idee wordt geïntroduceerd nog voordat het vorige is uitgewerkt. Keer op keer. Zo komen we in één scène overal even, maar nergens echt. De bakker, of nee, de slager. Een worst bestellen, of nee, de koe nog slachten. En ik heb geen geld bij me, of nee, de koe ontsnapt!

Waarom half luisteren als je toch niet bereid bent iets te doen met wat er gezegd wordt? 

Op de werkvloer zijn dit herkenbare situaties. Vergaderingen. 1 op 1 gesprekken. In de kantine. We willen wat zeggen en zullen het zeggen! En liefst allemaal als eerste.

Als je beiden werkelijk geïnteresseerd bent in plaats van dat je beiden interessant wilt zijn, zal het gesprek ergens naartoe leiden. Waar? Wie weet! Probeer zelf eens bereid te zijn om je te laten ‘veranderen’ door wat er gezegd wordt. Geraakt te worden. Door te vragen. Echt te luisteren. Jouw moment komt heus nog wel! En wie weet wat het gesprek je nog oplevert!

Emile Mazerant – www.emilemazerant.nl – emile@emilemazerant.nl – 06-1444 5840

creativiteit en innovatie: www.ideeenpraktijk.nl – info@ideeenpraktijk.nl – 015-887 4040

Kom alleen als je een bijdrage hebt te leveren. Een improvisatieacteur die het podium opstapt en niets komt toevoegen aan het verhaal dat er al is, stoort de scène. Voor het publiek. En voor de spelers die al op het podium stonden. Belangrijk is dan ook dat het helder is waar de scène over gaat. Door het neerzetten van een platform dat duidelijk maakt om wie het gaat, waar het zich afspeelt, wat er gebeurt en waarom dat gebeurt. Zo kan een speler die zich bij de rest op het podium vervoegt alvast bedenken wat zijn bijdrage zal zijn. Een regisseur zal erop aandringen dat dit snel duidelijk wordt gemaakt. In vergadertaal is dit platform bijvoorbeeld een helder gecommuniceerde agenda met doelstellingen in de uitnodiging. Dit geeft iedere genodigde de gelegenheid te kijken of hij iets denkt toe te voegen aan de vergadering.

Kick the ball! Een veel gevoelde valkuil van improvisatieacteurs is uitstellen. Het introduceren van een probleem of een bekentenis kan een scène interessant maken. Een verhaal brengen. De ideeën voor de introductie van een probleem gieren door je hoofd. Of het publiek heeft je als suggestie een bekentenis meegegeven. Uit de behoefte om een aanleiding te creëren en het juiste moment af te wachten draait de scène om de kern heen. Iedereen, het publiek incluis, voelt het drentelen. Iedereen weet dat er iets moet komen. In het begin nog spannend. Maar al snel ongemakkelijk en vervelend. Het moet eruit! Een regisseur zal naar de spelers roepen: Kick the ball! En zodra het hoge woord eruit is, heerst de opluchting, kunnen de tegenspelers reageren en kan de scène pas goed vervolgd worden. In vergaderingen werkt dit niet anders. Hoe vaak blijft het onuitgesprokene het efficiënt vervolgen van de vergadering niet in de weg zitten? Zeg wat je vindt. Wat er steeds in je op blijft komen. En kick the ball! Het zal opluchten en de vergadering kan vervolgens gaan over waar het over hoort te gaan.

Laat het verhaal ontstaan. Uit gevoelde verantwoordelijkheid voor de afloop van de scène, kan een improvisatieacteur te vast willen houden aan zijn idee. Te hard willen sturen. De leiding over het onderwerp niet los willen laten. Gevolg: blokkeren van energie en ideeën van anderen. Frustratie op de vloer. Ergernis en verveling in het publiek. Door los te laten en mee te gaan in de flow van de scène, ontstaan er de mooiste ideeën en verhalen. In het hier en nu zijn is het adagium voor de improvisatieacteur. De regisseur zal bij tijd en wijle roepen: accepteren!  of “ja, dat weet/wil/ken/moet/vindt/etc  je wel!” waarna de acteur verplicht wordt mee te gaan in het verhaal dat er al is. In vergadering komt het maar al te vaak voor dat deelnemers hun eigen idee niet los kunnen laten. Zoekend naar het juiste moment waarop ze dit kunnen poneren. En zolang dit zoeken doorgaat, zal er niet geluisterd worden naar wat er verder wordt gezegd. Vul aan op wat er is en parkeer eigen ideeën even, totdat “de scène” erom vraagt.

Zomaar drie zaken die een vergadering efficiënter en effectiever kunnen laten verlopen. Makkelijker gezegd dan gedaan. Zelfs een voorzitter heeft vaak een inhoudelijke interesse of belang bij het verloop en de uitkomst van de vergadering, waardoor het moeilijk kan zijn de deelnemers te regisseren. Wanneer je frequenter met hetzelfde gezelschap bij elkaar komt, is het creëren van een veilige omgeving belangrijk. Een derde persoon – laten we hem de vergaderregisseur noemen - die een paar vergaderingen goed meekijkt wat de scène nodig heeft en regieaanwijzingen geeft, kan hierbij uitkomst bieden.

Emile Mazerant – www.emilemazerant.nl – www.ideeenpraktijk.nl – 06-1444 5840

Vaak gestimuleerd door hun omgeving, die ook ziet dat iemand volledig in zijn kracht komt bij het werken vanuit die passie, wordt begonnen met zelfstandig ondernemerschap. Zo ook: ik.

De eerste periode haal je veel vanuit je eigen netwerk, die je een goede start gunt. Je voelt de bewegingsvrijheid. Geniet van de dingen die je aan het doen bent. Het gaat goed!

Die eerste ring met kennissen moedigt je aan om door te gaan, maar heeft zelf niet zo snel alweer behoefte aan je diensten. Het offerteboek groeit minder snel dan het besef dat er brood op de plank moet!

Wat begon vanuit een passie, wordt al snel werken. Hard werken. Acquisitie. Je wilt nieuwe klanten. Je wilt mensen overtuigen van de waarde van je diensten. Met de stress tot in je haarvaten, wil je het goed doen. Met je billen samengeknepen, wil je dat iedere klus leidt naar meer opdrachten. Je wilt. Je wilt. Je wilt.

En plots daagt mij één van de toepassingen van improvisatie die ik zo eenvoudig etaleer tijdens mijn trainingen en workshops: probeer niet zo hard, maak plezier en laat het ontstaan!

Want ook op toneel geldt: hoe harder je probeert, hoe harder je aan het werken bent, des te minder komt er terug vanuit het publiek. Het publiek voelt feilloos aan of je doet wat je doet omdat je het leuk vindt. Vanuit je passie bezig bent. Of dat je het doet omdat je heel erg graag leuk gevonden wilt worden! Je publiek geeft jou het grootste applaus, zodra jij in het moment hebt gestaan, plezier hebt gemaakt en vanuit je passie voor improvisatie hebt gespeeld.

Probeer dus minder hard. Verkoop niet zozeer een vooraf bedacht verhaal, maar laat mensen zien en ervaren waar jouw passie ligt. Wie je bent en waarom je goed bent in wat je doet. Dat maakt je geloofwaardig en dan komen die klussen vanzelf!

Emile Mazerant | www.emilemazerant.nl | www.ideeenpraktijk.nl | 06-1444 5840

Op zoek naar inspiratie voor een nieuw blog, pak ik vanaf mijn bureau een willekeurig boek. Het wordt “Impro-Improvisatie en theater” van Keith Johnstone.

Ik schrijf op een blaadje dat voor mij ligt, de getallencombinaties: [22,16,4], [58,24,2], [102,13,8] en zoek de drie woorden die corresponderen met mijn lukrake nummercombinaties als volgt: [bladzijde, regel, zoveelste zelfstandig naamwoord vanaf de start van die regel].

Mijn input voor dit blog zijn de suggesties: Verandering, Nieuwe en Studenten. Ah! Inspiratie!

Direct gaan mijn gedachten terug naar het gesprek dat ik gisterochtend tijdens de Open Coffee in Delft had met twee jonge studenten-ondernemers die een nieuwe onderneming zijn gestart en met een duurzaam studentenuitzendbureau een verandering teweeg willen brengen in de manier waarop wij naar duurzaamheid van arbeid kijken. Wat een enthousiasme en wat een mooie ambitie, passende bij de nieuwe generatie. Ik kon niet anders dan respect hebben voor deze studenten. Niet alleen luchtfietserij over een wereldwijde verandering in bewustzijn, maar de daad ook bij het woord gevoegd! Greenblue heet het bedrijf. Hou ze in de gaten!

Hun respect naar mijn verhaal over toegepaste improvisatie was verrassend genoeg niet minder groot. Dat je dat kunt. Improviseren. On the spot nieuwe dingen bedenken voor een publiek. Dat zouden wij ook wel kunnen gebruiken. Hoe doe je dat dan? Waar haal je je inspiratie vandaan als je voor het blok gezet wordt?

Nu was mijn beleving van studenten altijd dat ze niet verlegen zitten om een “instant” verhaal over niets. Maar blijkbaar zijn het net mensen en blokkeren ze ook zodra ze denken dat er iets zinnigs gezegd moet worden. Ik kreeg een synchrone frons te zien toen ik zei dat het niet veel moeilijker is dan het gesprek dat we aan het voeren waren. Het gesprek wordt vaak geopend door iets wat minstens één van beiden is opgevallen: het weer, de koffiekwaliteit, de kleur van de muren, een prangende vraag, de vlek op z’n jasje, etc. Dit zou je inspiratie kunnen noemen. Na de opening van het gesprek brengt de ander het gesprek weer een stukje verder door te reageren op wat er is gezegd, wat hem opvalt of invalt. Waarna de eerste deelnemer dáár weer op reageert, totdat je uiteindelijk samen zomaar een nieuw gesprek hebt ge-co-creëerd. Je zou het zowat met wat mensen voor een publiek kunnen doen. In een presentatie ofzo. Of een speech. Inspiratie is overal! De voorhoofden van beide studenten ontspanden zich weer.

Zo werkt het ook met nieuwe ideeën voor producten, diensten, communicatie, processen, etc. Of over samenwerking en cultuur in een team. Er is inspiratie genoeg. Start het gesprek of je gedachte met iets wat je waarneemt of lukraak kiest uit een boek en laat je even meeleiden naar waar het je brengt. Je zult versteld staan van de uitkomst!

15:25 einde typen nieuw blog

Emile Mazerant | www.emilemazerant.nl | info@emilemazerant.nl | 06-1444 5840

Accepteren gaat over het aannemen van het spelaanbod wat er al is en daarop voortbouwen. Een voorbeeld van spelaanbod is een medespeler die het podium als eerste is opgegaan, het podium heel duidelijk gedefinieerd heeft als kroeg en zichzelf als een huilende bartender. We hebben nu een lokatie, een beroep en een emotie op het toneel. Dit accepteren zou kunnen inhouden het podium op te gaan, een biertje te bestellen en de beste bartender aan te bieden er ook een te nemen van jou…hij zal het wel nodig hebben. Ga je echter het toneel op, loop je dwars door de bar heen, bestel je een suikerspin, kijk je omhoog en zeg je “wat een hoge draaimolen he!”, blokkeer je alles wat er al was, trek je je eigen plan en de scène bloedt dood.

Zo gaat het maar al te vaak ook op ons werk. Bij een creatieve sessie of brainstorm, waarbij het de bedoeling is om met een team tot nieuwe ideeën te komen door samen creatief te denken. In het samenwerken van teams in een project. In gesprekken met klanten. Of bij het functioneringsgesprek tussen manager en medewerker. Wat er al is of wat de ander inbrengt, wordt genegeerd. Wat we in ons eigen hoofd hebben moet en zal ingebracht worden in “de scène”. We laten na echt aandacht te hebben voor de ander, vergeten te kijken en te luisteren en blokkeren op deze manier alle effort en energie die er al was…

Met wat meer toegepaste improvisatie vaardigheden zou een willekeurig gesprek of werk in teamverband zomaar kunnen leiden tot mooie nieuwe ideeën, creativiteit, tevredener klanter en veel meer energie!

En nu de vloer op!

Emile Mazerant – 06 1444 5840 – info@emilemazerant.nl –www.emilemazerant.nl

We zijn zo vaak bang om te vallen. Letterlijk op ons bek te gaan. En wanneer we dát zien als falen dan leidt faalangst tot het nemen van geen enkel risico. We houden ons mond in vergaderingen en durven onze bijdrage aan een gesprek niet te delen. We proberen niets nieuws uit, uit angst dat het eens niet zou kunnen werken. En alles zal hetzelfde blijven. Wanneer we falen zien als het blijven liggen na gevallen te zijn, dan nodigt het op z’n minst uit om te vallen. Zolang we maar weer opstaan. En erop kunnen vertrouwen dat we overeind geholpen worden door de mensen van wie we zo bang zijn dat ze ons veroordelen. Alleen door bereid te zijn om te vallen zul je verder komen.

Al improviserend moet je ook risico’s nemen. Niemand weet wat je gaat zeggen of wat je gaat doen. Jijzelf vaak ook niet. Maar door erop te kunnen vertrouwen dat je team, je collega’s of je vrienden je zullen redden en de open eindjes gaan oppakken, zullen we het avontuur eerder omarmen dan uit de weg te gaan uit angst te vallen. Faalplezier zal je deel zijn en een omgeving waarin verbeterideeën een kans krijgen! Mooi dus dat dit goed aan te leren is!

Emile Mazerant – 06 1444 5840 – info@emilemazerant.nl – www.emilemazerant.nl